Eerst hadden we de zure regen; liep je in de regen dan zouden je kleren en al wat eronder zat verkleuren. Enige jaren nadien bleek er plots een geweldig gat in de Ozonlaag te zitten, “helllluppp”… opendeur voor Marsmannetjes leek het wel. En dan is er nu, Global Warming. Veel snap ik er niet van maar ergens vermoed ik dat er een creatieve spindoctor aan het werk is; hoe link je anders de komst van een nieuwe ijstijd met het afsmelten van de ijskappen? Of nog, als alles smelt en het stijgend waterniveau ons allemaal bedreigt; hoe verklaar je dan dat de kost van drinkwater Meer >>

Zot zijn doet geen zeer zeggen ze in de volksmond, en dat resulteert soms in leuke uitvindingen of toepassingen. Beroemde Belgische professoren/uitvinders kennen we allemaal; Professor Gobelijn en zijn collega Zonnebloem deden de vreemdste ontwikkelingen. In meer recente tijd hebben we de vreemde vogel Panamarenko die excentriciteit in toepasbare kunst vertaald. Maar we hebben lang geen patent op excentriciteit; in de 19e eeuw vatte een rare kwiete het idee op om Londen met New York te verbinden via een tunnel. Na een vlotte 100m viel het plan letterlijk in duigen (op de hoofden van enkele tientallen tunneldelvers) en werd het plan in de Meer >>

Jawel, voor de zoveelste keer is de zomer aangebroken in Londen (tot Donderdag ofzo wanneer de regen het weer overneemt) en tijd om nog eens te genieten van het weer. Het was al een tijdje geleden dat we nog eens in onze “oude buurt” waren geweest – dus besloten we nog eens een Zondag te spenderen rond Spitalfields Market en Brick Lane tussen alle hippe mensen.

Brick Lane, met de Truman Brewery als centraal punt is zoals gewoonlijk volgepakt met jong en oud (meer jong dan oud eigenlijk) genietend van het weer en doen zich tegoed aan de talloze eetkraampjes om en rond de oude brouwerij. Voor de liefhebber van de Meer >>

Iedereen kent wel de South Bank, waar je de London Eye vindt, de Saatchi Gallery, London Aquarium en perfecte plek om (tenminste als het weer meezit) te luieren met uitzicht op de Thames.
Wat de South Bank natuurlijk maakt, is het Southbank Centre, het bastion van hedendaagse cultuur bestaande uit de Royal Festival Hall, de Queen Elizabeth Hall en de Hayward art gallery – samen vormen ze het grootste cultuur centrum in Europa.

Naast al de cultuur die je kan opsnuiven binnenin, is het complex (dat z’n ontstaan vindt in de Festival Of Britain in 1951) een perfect voorbeeld van Brutalistische architectuur
Meer >>

We hebben het hier al veel gehad over de culinaire stoofpot in Londen – elke keuken van de wereld is vertegenwoordigd hier, de eene al meer dan de andere.
Belgische pubs en restaurants ontbreken hier dus natuurlijk niet, met Belgo’s als de trotse vaandeldrager voor de Belgische keuken. Het nadeel, althans in mijn ervaring, is dat de obers (of moet ik zeggen monniken) niet altijd Belg zijn, met als resultaat menig vreemde blikken wanneer ik vraag voor mayonaise bij m’n fritten (KOMAAN! Belgian Cuisine 101). Goed, het kan aan mij liggen – maar mijn Belgo’s Experience was niet 100%. En zin in toch een autentieke hap gingen we het zoeken bij Meer >>

Al wie de recente Pixar/Disney film gezien heeft mag dan wel iets minder argwanend tegenover ratten staan; de gemiddelde eter verkiest toch de eerste te zijn die zijn of haar tanden in het gerecht zet. Knaagdieren in de keuken kunnen op erg weinig begrip rekenen van het grote publiek.

Spijtiggenoeg is de manier waarop een gerecht op je bord ligt en smaakt lang niet altijd evenredig met de netheid en hygiene in de keuken. Befaamde “eet’ablissementen” die dankzij Michelin de nodige sterren kunnen bovenhalen blijken het echter niet te nauw te nemen met Spic&Span.

De EHO, Envinronment Health Officers (voedselinspecteurs), hebben reeds 80.000 verslagen Meer >>